Bijna zestig procent van de vrouwelijke respondenten vermijden in de avonduren plekken of routes vanwege een onveilig gevoel. Zo’n 54 procent voelt zich niet veilig op straat. Onder mannen is dit met 33 procent een stuk minder. Ook mijden mannen minder vaak routes in de avonduren, want dat kwam ook op ongeveer een derde uit. Dat blijkt uit de vrijdag gepubliceerde Nederlandse Voetgangersmonitor, een landelijk onderzoek van Arcadis onder 6.831 respondenten.
Overdag is dit verschil vrijwel afwezig. Van zowel vrouwen als mannen beoordeelt ongeveer 13 procent het veiligheidsgevoel overdag negatief. Volgens de onderzoekers wijst dit erop dat vooral de omstandigheden in de avond en nacht extra aandacht vragen.
‘De resultaten laten zien dat een route die overdag veilig voelt in het donker een heel ander karakter kan krijgen’, zegt Dennis van Sluijs, adviseur voetgangers en loopstromen bij Arcadis. ‘Dat vrouwen routes vermijden, betekent dat sociale onveiligheid hun bewegingsvrijheid daadwerkelijk beïnvloedt. Het gaat dus niet alleen om een gevoel, maar ook om de vraag of mensen zich zelfstandig door hun woonomgeving kunnen en willen verplaatsen.’
Voetpaden
De kwaliteit van voetpaden staat bovenaan de lijst van verbeterpunten. Van alle respondenten noemt 43 procent dit als een van de drie onderwerpen die de hoogste prioriteit verdienen. Veilige oversteekplaatsen worden door 29 procent genoemd, gevolgd door minder hinder van gemotoriseerd verkeer met 27 procent. Sociale veiligheid en minder obstakels worden beide door ongeveer een kwart van de respondenten als prioriteit genoemd.
De laagste beoordeling gaat naar voorzieningen langs looproutes. Bijna 80% van de respondenten vindt dat er onvoldoende toiletten, drinkwaterpunten en schuilplekken zijn. Ook zitmogelijkheden worden vooral door mensen met een beperkt loopvermogen als onvoldoende beoordeeld.
‘Een bestemming kan op loopafstand liggen, maar dat betekent nog niet dat iedereen de route veilig en zelfstandig kan gebruiken’, aldus Van Sluijs. ‘De kwaliteit van de route moet daarom net zo belangrijk worden als de vraag of er überhaupt een verbinding aanwezig is.’
Hulpmiddelen
Mensen die een mobiliteitshulpmiddel gebruiken, beoordelen de openbare ruimte aanzienlijk kritisch. Het gaat hierbij om respondenten die gebruikmaken van bijvoorbeeld een rollator, rolstoel, scootmobiel, blindenstok, geleidehond of loopstok.
Van deze groep is 84 procent negatief over de breedte, vlakheid en bruikbaarheid van voetpaden. Ruim 81 procent ervaart problemen met obstakels en 78 procent vindt dat voetpaden onvoldoende worden onderhouden. Onder respondenten zonder hulpmiddel of andere invloed op de route zijn deze percentages respectievelijk 53, 53 en 51.
Mensen met een mobiliteitshulpmiddel geven hun gemeente gemiddeld een 5,2 als wandelgemeente. Respondenten zonder hulpmiddel of andere invloed op hun route geven gemiddeld een 6,5.
Het rapport is te downloaden via deze link.
Einde bericht
Noot voor de redactie: De Nederlandse Voetgangersmonitor is een initiatief van Arcadis. Een online vragenlijst stond van 31 augustus tot en met 25 oktober 2026 open voor iedereen die in een Nederlandse gemeente woont, werkt, studeert, onderneemt of deze regelmatig bezoekt. Deelname was vrijwillig en de respondenten zijn niet willekeurig geselecteerd. Vrouwen en mensen boven 55 jaar waren relatief sterk vertegenwoordigd. De cijfers geven daarom niet aan welk exact percentage van alle Nederlandse vrouwen, ouderen of hulpmiddelgebruikers een knelpunt ervaart. Ze maken wel duidelijke verschillen zichtbaar binnen de aanzienlijke groep van 6.831 respondenten.
