"Mijn laatste werkdag"

Voor Arcadis dit jaar. Vanaf morgen zien mijn dagen er anders uit, maar in de komende weken zal op enig moment ook de wereld voor mij gaan veranderen. Zwangerschapsverlof… hoewel het nog steeds onwerkelijk lijkt om vier maanden thuis te zijn, ben ik blij dat ik van dit recht gebruik mag maken. In Nederland is dit nog steeds niet zo vanzelfsprekend als ik tot kort geleden dacht.

Voorkeursbeleid

Mijn collega Frank schreef in zijn blog al over het voorkeursbeleid voor vrouwen dat bedrijven hanteren om diversiteit te bevorderen. Voor zwangere vrouwen blijkt het voorkeursbeleid een andere uitwerking te hebben. Volgens het college voor de rechten van de mens krijgen jaarlijks gemiddeld 65.000 vrouwen te maken met enige vorm van zwangerschapsdiscriminatie. Uitgaande van 167.595 geboortes in 2017 (CBS) betekent dit dat bijna 40% van de zwangere vrouwen hiermee te maken krijgt.

Discriminatie

Niet alle gevallen zijn even expliciet. Echter binnen mijn zwangerschapsclub van 11 vrouwen hebben twee dames te horen gekregen dat het contract niet wordt verlengd, terwijl de baan wel beschikbaar is. Ik stond met mijn oren te klapperen! Hoe anders ervaar ik dat bij Arcadis.

Consequenties van zwanger zijn

Ik maakte mijn zwangerschap rond de 15e week bekend bij mijn collega’s. Ik had zelf tijd nodig om te wennen aan het idee, maar voelde me ook persoonlijk bezwaard door de mogelijke consequenties voor mijn werk. Overigens niet vanwege de arbeidsvoorwaarden van Arcadis. Voor mij voelde de zwangerschap als een rem op de ontwikkelcurve die ik zo voortvarend doormaak. Dat ik me voor niets zorgen had gemaakt, bleek wel uit de reacties van mijn collega’s. Zoals mijn teamleider zei: “4 maanden zijn zo voorbij, het ene moment ben je weg en opeens ben je er weer”. Ik had het gevoel dat mijn collega’s mijn zwangerschap nog leuker vonden dan ikzelf!

Persoonlijke ontwikkeling

Nu aan de vooravond van mijn verlof besef ik dat mijn ontwikkelcurve op inhoudelijk vlak een dipje gaat vertonen, maar dat de curve op persoonlijk vlak misschien wel steiler gaat stijgen. Zo heb ik al gemerkt dat fysieke beperkingen door zo’n enorme buik leiden tot het duidelijk afstemmen van verwachtingen en het stellen van grenzen. Kun je nagaan als je straks te maken krijgt met slaaptekort, de behoeften van een hulpeloos wezentje, het runnen van je huishouden, het organiseren van zorg en opvang en het omgaan met alle goedbedoelde, ongevraagde adviezen die mogelijk tegen je haren instrijken. Dat misschien moet ik maar weg laten… die persoonlijke ontwikkelcurve zal steiler zijn dan ooit tevoren.  

Moeders met ambitie

Ik ben omringd met goede voorbeelden. Mijn moeder, zus, vriendinnen en collega’s. Stuk voor stuk ambitieuze vrouwen die met alle perikelen van thuis zich ook nog voor meer dan 100% inzetten op de werkvloer. Doorzetters die flexibel zijn en uitstekend kunnen plannen en organiseren. Vaardigheden die zij hebben uitgediept door het moeder zijn. Vrouwen die ik ontzettend bewonder en waarvan ik hoop dat ik me de komende jaren tot hun niveau kan ontwikkelen door de komst van deze baby.

Gemis voor werkgevers

Voor moeders en werkgevers is het natuurlijk niet één en al rozengeur en maneschijn. Ouderschapsverlof, ziekte en verschil in prioriteiten kunnen de arbeidsrelatie onder druk zetten. Ik denk dat het een kwestie is van geven en nemen en dat het tijd kost om daar een passende modus in te vinden. Maar vrouwen discrimineren vanwege een kinderwens of aanstaande gezinsuitbreiding kan er bij mij echt niet in. Het is uitermate triest dat dit nog steeds aan de orde van de dag is. Overigens denk ik dat de moeders op lange termijn niet aan het kortste eind trekken. Het gemis is voor de werkgevers die de kans laten lopen deze sterke vrouwen in hun bedrijf te omarmen.

Op naar 2020!

Met een gerust hart zet ik mijn afwezigheidsmelder aan, ook al ga ik deze fijne werkomgeving missen. Fysiek en mentaal ben ik toe aan mijn verlof. Ik heb gekozen voor 6 weken verlof voor de uitgerekende datum. Zes weken om me voor te bereiden op een nieuw leven en de aanpassingen die daarmee gepaard gaan. Op 6 januari 2020 hoop ik weer te verschijnen op de werkvloer. Waarschijnlijk met de nodige kringen onder mijn ogen, maar hopelijk als een betere versie van mezelf.

Fijne jaarwisseling!

 



Nadi Luiten Modderman

Adviseur stedelijk water & contractering +31 (0)6 2162 6792