Cor-ona, cor-wat?

Op 3 maart 2020 nam ik vanuit het client development programma deel aan een lunch met het executive leadership team van Arcadis. Onze CEO lichtte toe wat hun bezig hield: het sluiten van onze kantoren in Wuhan en Milaan vanwege Covid-19. Het Coronavirus dat toen nog een ver van ons Nederlandse bed show leek te zijn.

Amper anderhalve week later keek ik vol verbazing naar de persconferentie over de coronamaatregelen in Nederland. Premier Rutte kondigde aan dat iedereen thuis moest gaan werken, behalve de ‘vitale functies’. Terwijl ik mij op die 12 maart zorgen maakte over de hamsteraars in Nederland in relatie tot de schrale hoeveelheid luiers en babyvoeding wij in huis hadden, kwam het besef van de Coronatijd voor mij pas later. Ik en veel van mijn collega’s met mij hebben geen vitaal beroep. Doen we er eigenlijk wel toe?

Van het ene op het andere moment zaten we massaal thuis. Je huis werd je nieuwe werkplek, koffiecorner, overlegruimte, kantine en vakantieplek in één. Geen gezellige praatjes met collega’s, zelf koffie halen en balanceren tussen zorg voor de kinderen en werk. Daarbovenop de gecancelde vakantie. In plaats van een vliegreis met Cor-endon een vakantie in eigen tuin door Cor-ona. Alles om het virus de kop in te drukken. De eerste weken voelde het thuiswerken voor mij als jongleren met net een bal teveel. Voerde ik net een projectoverleg, blijkt de baby opeens minder te slapen dan ze normaal zou doen. Of had ik een afspraak ingepland met de klant, bleek mijn man op dat tijdstip ook een overleg te hebben. Thuiswerken met z’n tweeën op één zolderkamer en een 5 maanden oude baby thuis? Hoe doe je dat?

Simpel is ook fijn

Buiten de huiselijke uitdagingen ondervind ik ook veel voordelen aan het thuiswerken: geen reistijd, geen dure lunches in de kantine én nog flexibeler mijn tijd indelen. Geen kunst- en vliegwerk om van de late afspraak naar de kinderopvang te komen en vervolgens met een hongerige baby het avondeten te verzorgen. Niets van dat alles. De opvang was dicht en om 10 uur ’s ochtends blijk ik ook prima boodschappen te kunnen doen. Simpel. Geen (zelf opgelegde) verwachtingen om waar te maken. Behalve dan de verwachting om bij te kunnen dragen aan de maatschappij.

De transitie

Waar in het begin werd gevreesd voor de werkvoorraad, blijkt het tegengestelde waar te zijn. We werken ons met z’n allen een slag in de rondte. De goede faciliteiten en regelingen vanuit Arcadis maken dit gelukkig ook mogelijk. Zonder moeite kan ik online switchen van vergaderzalen, klantgesprekken en tenders naar allerlei teams-meetings. Fysieke borrels zijn veranderd in teams-pubquizen. Vanmiddag sluit ik aan bij een online Yin-Yoga sessie die vanuit The Young Part is georganiseerd. Een moment voor mezelf om weer even tot rust te komen in de soms chaotische dagritmes.

De toekomst

Nu 3 maanden na de start van het fulltime thuiswerken, begint het normale leven weer op gang te komen. Kantoren gaan langzaam weer open in onze anderhalvemetersamenleving (wordt dit het woord van het jaar 2020?). Wat ik tot nu toe heb geleerd, is meer te leven in het moment. Het werk moet af, maar mijn dochter heeft ook aandacht nodig. Vitaal beroep of niet, we doen er toe! Samen met collega’s werk ik door om het Nederland van nu en de toekomst te kunnen blijven vormgeven en bouwen. Voorlopig nog vanuit huis. Ik in ieder geval wel. Met zo’n kleine virusverspreider met grote groene snottebellen is dat voor nu het verstandigste om een bijdrage aan de maatschappij te leveren. Dat is wat er voor mij toe doet!

Nadi Luiten Modderman

Adviseur contracten +31 (0)6 2162 6792 Stel mij een vraag
Share on Wechat
"Scan QR Code" on WeChat and click ··· to share.