Ik vertrok bij Arcadis omdat ik mijn vleugels wilde uitslaan. Na een periode van zeven jaar werkervaring en een stage ging ik vol goede moed naar Natuurmonumenten. Ik weet nog dat ik het mooiste compliment kreeg bij mijn vertrek: ‘Toine, voor jou staat de deur bij Arcadis altijd open. Of het nou na vijf jaar is of tien; jij bent altijd welkom’.


Ik had toen ook niet kunnen voorspellen dat het avontuur precies zeven maanden zou duren. En dat waren zeven zware en tegelijkertijd ook heel leerzame maanden. Natuurmonumenten is een prachtig organisatie. Ik koos voor Natuurmonumenten omdat veel van de mensen daar tientallen jaren blijven, net als bij Arcadis.

Hét grote verschil tussen Arcadis en Natuurmonumenten zit hem in teamwerk. Bij Arcadis heb je zeg maar de tachtig/twintig regel. Zo’n 80 procent van de tijd zit je met 20 procent van je directe collega’s in projecten. En dat schept een band. De sfeer is goed je je hopt van het ene project naar het andere en je komt altijd bekenden tegen. Samen ga je ervoor en realiseer je voor je klanten het best mogelijke resultaat. Nu ben ik senior projectleider constructieve projecten en schijf ik mee aan tenders. Commercieel en inhoudelijk tegelijk dus. Heel leuk!

Individualistisch

Bij Natuurmonumenten was dat veel individualistischer. Daar kreeg ik als projectleider wel de informatie die ik nodig had, maar dat waren adviezen van stafafdelingen waar telkens andere mensen werden ingevlogen. Het was moeilijk – zeker rond Corona – om een echte band op te bouwen. Ook op de kantoren was het rustig, want veel van de collega’s waren dan met een jeep het veld in.

De collega’s bij Natuurmonumenten zijn minstens net zo gedreven als die van Arcadis. Maar wat ik nooit had verwacht, is dat cultuur een belangrijk onderdeel uitmaakt van mijn werkomgeving. Ik dacht zo’n kameleon te zijn die overal terecht kan en zich overal aanpast. Niet dus. Ik merkte dat ik met minder plezier naar mijn werk ging en had eigenlijk al besloten om wat anders te doen toen ik weer in contact kwam met Paul Minartz van Arcadis. Mijn oude leidinggevende. Ik ben een hele middag bij hem thuis geweest, we hebben gepraat en gewandeld en het voelde goed. Daarom ben ik teruggegaan naar Arcadis.


Kwetsbaar

De zeven maanden bij Natuurmonumenten hebben me dus veel geleerd. Het is echt een fantastische organisatie. Alleen niet voor mij. Ik heb geleerd dat cultuur je moet passen, want anders wordt het dus heel moeilijk. Ik heb ook geleerd dat ik kwetsbaar ben, want ik heb het best moeilijk gehad en daar leed mijn humeur ook onder. Dat was voor mijn omgeving ook niet zo leuk. Maar nu ik weer terug ben bij Arcadis gaat het alweer een stuk beter!

Natuurlijk laat ik Natuurmonumenten niet los. Ik ben van plan om mij er als vrijwilliger in te zetten, alleen niet voor veertig uur per week.

AUTEUR

Toine Piters
Senior Projectleider

Senior Projectleider